Hoe verklaren we de opmars van deze aandoening die zo moeilijk af te lijnen is en waarvan de symptomen al te vaak gebanaliseerd worden ? Is deze uitputting een fataliteit waaraan niet te ontsnappen valt ? Enkele antwoorden en verklaringen.
De ingrediënten van een burn-out
De meest vermelde oorzaken van beroepsmatige uitputting zijn :
- een steeds toenemend werkvolume, in naam van de uitmuntendheid, verlegt voortdurend de menselijke grenzen, alsof die niet zouden bestaan.
- de vervaagde grens tussen beroep en privé-leven dankzij de informatietechnologieën : iedereen is bereikbaar op elk moment, zelfs bij een aperitiefje op het meest idyllische vakantiestrand…
- het gebrek aan « relationele » tijd op het werk, in naam van de productiviteit, wat zich soms vertaalt in extreme eenzaamheid en angstgevoelens.
- de wildgroei van in real time te verwerken informatie via e-mail, GSM, portable of Blackberry.
- een cultuur van « klantgerichte » reactiviteit die verplicht om snelle beslissingen te nemen in een bepaalde onzekerheid en/of in strijd met de geldende procedures…
De heerschappij van de urgentie
Een belangrijke bron van stress is de opeenstapeling van dagelijkse micro-urgenties, die de indruk geeft dat we verdrinken in het bijkomstige en niet aan de hoofdzaken toekomen. Hiervoor wordt het beroemde beeld gebruikt van de vaas die gevuld is met grote keien, waaraan kleine keitjes en tot slot zand worden toegevoegd. Met andere woorden : vullen we onze agenda met grind en zand of met grote keien ? Heel wat managers schenken in hun jachtige bezigheden geen aandacht aan stresssignalen. Om het met sport te zeggen, ze nemen het tempo aan van een 100 metersprinter om een marathon te lopen.
De geestelijke gezondheid van een manager steunt op een aantal technieken, waarvan delegeren niet de minst belangrijke is.
- Waarom stress ons inefficiënt maakt…
Het stresshormoon, cortisol genaamd, dringt in acht minuten door in de hersenen. Daar werkt het in op de hippocampus, een deel van de hersenen dat zeer actief is voor het geheugen en de regeling van emoties. Uit wetenschappelijk onderzoek van dit fenomeen is gebleken dat wanneer een persoon lange tijd wordt blootgesteld aan cortisol het hormoon uiteindelijk de capaciteit van het individu aantast om wat nieuw is te detecteren en te duiden, om het onvoorspelbare te verwerken en om een gevoel van controle te behouden.
Bron : Manacoach
|
|